Teksty literackie

I przeżuwa znów. . Nieśta ziemniaki, bo zbraknie kobietom. . ty nawet bez perfum i tych tam. . Nieszczęsnymi zwę tych, którym jedno tylko do wyboru pozostaje: albo złymi zwierzętami się stać, albo złymi poskramiaczami: pośród nich nie zbudowałbym ja chaty. W partii mówiono, że zebrali wielkie skarby, ale nikt dobrze nie wiedział, czy było w tym coś prawdy. . . - A dójcie sami, znowu z połowę mleka ostawicie w wymionach. a bieda u nich w chałupie i ten płacz. Augustianie tylko zwłóczyli czekając, zanim prze- płynie fala. Właśnie umizgaj się tylko do wielkich dam, bo one mają ciekawość do demokracji. Poniższe opowiadanie odnosi się do XI wieku przed Chrystusem, kiedy upadła dynastia dwudziesta, a po synu słońca, wiecznie żyjącym Ramzesie XIII, wdarł się na tron i czoło swoje ozdobił ureusem wiecznie żyjący syn słońca San-amen-Herhor, arcykapłan Amona. Ty szczęśliwa. Z początku uczty wszystko odbywało się bardzo poważnie; coraz któryś z biesiadników zabierał głos i gadał tak, jakby chciał odgadać wypite wino i zjedzone potrawy.